← Güller Açmış, Güller!

Okuma dili:

Rabiye – Bulgaristan’ı Almanya’da Yaşatan Deliorman Kadını

1 dk okuma

Yıllar önce Almanya’ya gitti. Yol parası bile yoktu, bir arkadaşına borçlandı. Evde sarhoş kocasının yanında daha fazla kalamazdı. Çocuklarını onun hanesinde bıraktı. Aklı da onlarda kaldı. İradeden örülmüştü Rabiye’nin sinir sistemi. Çalışmaya, direnmeye, hiçbir güçlük karşısında boyun eğmemeye kararlıydı. Gerçekten de öyle oldu. İki yıl ona iki yüz yıl kadar uzun göründü. Dili var ama dilsizdi. Kime meram anlatabilirdi. İş aramaya gitmişti: “Peki, başla, dedi işveren. “Git, bana patates getir!” dedi. O boyun kıstı, bir şey anlamadı. Öteki iki avucunu birbirine dayadı ve bir şeyler mokurdandı. Yani “Hiç te mi kitap okumadın?” demek istemişti. Kapıdan boynu bükük çıktı Rabiye. Ama yılmadı. Gitti dağda at baktı. O başı boş gezen atlara. Onlarla dostlaştı, derdini onlara anlattı, onlarla paylaştı. Eve o bomboş odasına dönünce de, Alman alfabesini aldı eline, ezberlemeye çalıştı. Her akşam ellişer sözcük ezberledi. Hem ezberledi, hem yazıyı söktü. Sonuç gecikmedi. Çıtır çıtır konuşmaya başladı.

Başka iş aradı. İtalyan pizza lokantasına gitti. Orada hem yeni bir zanaat öğrendi, hem çalışma usulünü kavradı. Almanya’ya bir valizle giden Rabiye, bugün doğduğu, vatanı bildiği memlekete özel arabasıyla gelip gidiyor. Çocukları da Alman okullarında eğitim görüyor.

İşte böyledir Deliorman’ın kadını! Direnerek ayak üstünde durmasını bilen Deliorman kadını.