← Güller Açmış, Güller!

Okuma dili:

Gülme Arkadaşına Gelir Senin de Başına

2 dk okuma

Bazı kişiler duygularını belirtiyor, bazıları ise açık açık yüzüne vuruyordur. “Hani, yüksekten uçuyordun ya, kanadın kırıldı mı?” gibilerden.

Kırıldı, hem de nasıl, deme?

Kıştı, kar her tarafa beyaz örtüsünü sermişti, her yanı ağartmıştı. Ama ne var ki, kara çevirmeden önce ince ince bir yağmur ıslatmıştı yeryüzünü. Bilirsiniz, hava bazı geceler daha serin oluyor, küçük olsanız da farkına varmışsınızdır. Zira, okula hızlanınca, anne ve nineleriniz arkanızdan kim bilir kaç defa haykırmışlar, sizi uyarmışlardır, “ceketini giydin mi?” demişlerdir. Şimdi gelelim sözümüze: Soğuk havadan yerler buz tutmuştu. Buzun üstüne kar da yağdı mı?... Böyle zamanda yürümek bile zor. İnsanın ayakları kontrole tabi kalmıyor, bir öte, bir beri kayıp gidiyor. İşte böyle bir günde, herkeste bir kusur gören ve gülen Murat, kızağını sırtlayıp karşıki yokuşa çıktı. Çıkınca da kızağına şöyle bir yaslandı ki, gel keyfim, gel!

Nedense iyi ve kötü haller her zaman elele, yanyana gidiyor. Murat keyif aldıkça kızağının hızı da artıyordu. Derken karşıdan bir araba belirdi. Belirdi belirmesine, ama Murat kızağı zapt edemedi, yani başka bir yöne süremedi. Ve olan o zaman oldu, Murat arabanın altında kaldı. Kendine geldiği zaman önce nerede olduğunu anlamak istedi. Etrafına şöyle bir göz gezdirdi. Aha, anladı, evde değil! Bu bembeyaz bir oda, gelip gidenler, etrafında dolaşanlar da hep beyaz giymiş. Anladı ama inanası gelmiyor, hiçbir yerinde ağrı falan da hissetmiyordu. Ayaklarını kaldırmak istedi. İstedi istemesine, ama ayakları nedense onu dinlemiyor, kıpırdamıyorlardı. Burasının hastane olduğunun farkındaydı. Ama neden burada? Aklen zamanı geri çevirdi: “Ne güzel kızak koşusundaydım. Ama birden ne oldu? Başım döndü!”. Hatırlamaya çalışıyor, çalışıyor, ama nedense ötesi aklına gelmiyordu. Hatırında bir şey yoktu. Beyni bembeyaz bir defter sayfası gibiydi. Gerçeği, kendisini dolaşmaya gelen arkadaşlarından öğrendi.

Şimdi Murat da sizler gibi bir öğrenci. Hayat kendisine büyük bir ders verdi – yaşamı boyunca unutmayacağı bir ders: “Gülme arkadaşına, gelir senin de başına!” dersini.