← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Sessiz Mesajlar

2 dk okuma

Pelin, akşamları annebabasının ellerine tutunup geziye çıkmayı pek seviyordu, hatta böylesi bir an için can atıyordu. Böyle gezilerden hoşlanıyordu, zevk alıyordu. Neden mi? Çünkü “Fııııır”, diye uçacak aralarında, hem de ne sormak isterse sorabilecek kendilerine. Ona şimdi hiç kimse “İşim var, başka vakit sorarsın” demiyor, hemen cevap vermeye girişiyorlardı. Bahtına bu akşam hava da pek hoştu. Hakiki bir yaz gecesi: Bulutsuz, masmavi bir sema. Üzerlerine kanat germiş gök kubbesi. Hem de nasıl bir gök kubbesi!… Yıldız, yıldız… ama çok, çok yıldız. Sanki bir yıldız bahçesi. Kimisi yerinden kopup, sanki yere düşüyordu. Yerde ise hiçbir yıldız yoktu ki!... Pelin birden haykırdı:

- Ben yıldızları çok, ama çook seviyorum!

Pelin bazen büyük annesi, büyükbabasıyla da geziye çıkıyordu çıkmasına. Ama o zaman daha fazla o konuşuyordu. Çünkü onu sanki imtihan ediyorlardı:

- Bugün ne öğrendin okulda?

Pelin önce aklınca konuşuyordu: “Büyükannemle büyükbabam bana hep soru soruyorlar. Bense onların konuşmasını, onlardan bir şeyler öğrenmek istiyorum.”

Soruları kısaca cevapladı:

- Okulda her gün bir şeyler öğreniyorum. Çünkü öğretmenlerin hepsi başka başka dersler veriyor. Bana hepsi de ilginç geliyor ve onun için her birini merakla dinliyor ve öğretmenleri de, derslerini de seviyorum.

Pelin “seviyorum” sözcüğünü zor söyledi. Çünkü aklı gökyüzündeki yıldızlara takıldı:

- Büyükbaba, babaanne, baksanıza, yıldızlar sanki denize düşüyor, deniz de yıldızlardan dokunmuş bir halıya dönüşüyor.

Bahtına hava da öyle bir sakindi ki, neredeyse karıncalar dahi denize su içmeye geleceklerdi.

Pelin bir gökyüzündeki yıldızlara, bir de denize dökülen yıldızlara bakarken dedesinin elini birden saldı ve karşısına dikildi:

- Büyükbaba, dedi, senin de baban vardı, değil mi, Osman baban, hani bana “O şimdi gökyüzünde!” diyordun.

- Evet, benim akıllı, zeki kızım, o şimdi gökyüzünde.

- Büyükbaba, o da şimdi bir yıldız, değil mi?

Büyükbabası torununun bulduruşuna hayran oldu, şaşırdı doğrusu. Çocuğun başını okşayarak heyecanla cevap verdi:

- Evet, benim akıllı kızım, o şimdi bir yıldız, bizlere yukarıdan, gökyüzünden bakıyor ve uzaklardan, çok uzaklardan sessiz sevgi mesajları yolluyor.