← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Aşırı Heves

1 dk okuma

Ah, ah şu heves olmasa!!!

Küçüğünde büyüğünde heves, heves, heves!

Televizyon hevesi, bisiklet hevesi, hele de araba hevesi. Bu çağ herhalde araba hevesinin arttığı bir çağ. Şunun mersedesi varmış, feşmanca en yeni model Volvo’suyla dolaşıyormuş ili. Eee, arkadaşlarının hepsinin altında araba var, onda niye olmasın? Olsun! Diyelim. Ama nerden, neyle…? Anne babası ayrıldılar. Beraber olsalardı, belki ayırırlardı nafakalarından. Ama gel gelelim annesine. Onun arabası var. Kimse görmeden binip mahalleyi dolaşıyordu. Böyle bugün, yarın derken araba sürmesini öğrendi. Ama herhalde mahallede kullanmak başka, kent sokaklarında sürmek başka. Sonra yol işaretlerini de bilmeli. Ama öğrenci ya. Bir yandan okul dersleri var, annesinden izin almak var. Var ama gizlice alıp çıkmak olmaz mı?

Annesi oğlu Ferid’i defalarca tembihledi:

- Oğlum, daha sonra, yani yaşını doldurunca inşallah araban da olur, acele etme!

“Kafa gerginken, beyin yorgunken araba kullanmak tehlikeli”, diyor ya uzmanlar. Hem de çok tehlikeli… Uzman sürücü bunu söylüyor, söylüyor ama duyan var mı?

Kimseyi dinlemedi Ferid. Duydu ama duymazlıktan geldi. Ama, “bela geliyorum demiyor ki, demezler mi?

Keyif almıştı sürmekten. Bu kez de arabaya biner binmez sürati gittikçe arttırdı. Yanıbaşındaki arkadaşı da keyifleniyordu onunla beraber. Kendilerinden geçmişlerdi heyecandan. Amma neşeleri uzun sürmedi. İki yol ağzında bir dönemeç, onları hastaneye gönderdi. Keyiflenirken işte böyle anlar da unutulmamalı!