← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Nigar

1 dk okuma

Evet, o kardeşinizdir. Çünkü o, okuma-yazma bilenlerden değil, bilmeyenlerden. Henüz altı yaşında, okula gitmiyor. Nigar okula gitmiyor amma, işçimen bir kızdır.

Komşularına misafir gelmişti. Bir sıra kapı çaldı. Sahibe:

- Lütfen, bakar mısın, dedi misafire.

Misafir kapıyı açtı. Karşısında ufak tefek bir kız.

- Ben çalışmaya geliyorum, demez mi?

- Öyle mi, diye hayret etti misafir.

- E, ne iş yapacaksın?

- İçerlerini temizleyeceğim!

Dedi ve hemen leğen ve bez elinde içeri girdi.

- Önce halıyı sileceğim, dedi.

Bezi ıslatıp halıyı kaderince sildi. Suyu değiştirip taş levhalara da aynı işlemi uyguladı.

- Hadi, yetsin o kadar, yoruldun, dedi misafir.

- Yoo-o-o, yetmez. Daha bitmedi. Şimdi tozu alacağım, diye itiraz etti Nigar.

Misafir bu kez itiraz etti:

- Öyle mi? Ama sen şaşırmışsın!

- Neden?

- Neden mi, benim işçimen arkadaşım. Toz önce alınır, yani yerleri silmeye başlamadan önce.

- Niye?

- Çünkü tozu alırken, sen istemesen de toz yere dökülecek.

Nigar biraz düşündü ve suçlu bir tebessümle konuştu.

- Evet, haklısın, teyze, dedi. Demek daha bilmediğim şeyler var.

Dedi ve dedesinin kendisine her defa söylediklerini anımsadı. Dedesi: “Bilmediklerini ayaklarının altına koysan, başın gökyüzünü deler!” diyordu.