← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

İnci

1 dk okuma

İnci gerçek bir inci. İnci görmedik demeyin sakın. Tıpkı bir inci. Anne babasıyla geziye çıktı mı, gelip geçen kendisine el sallıyordu. İnci de elini ağzına koyup kendilerine busecikler uçuruyordu. Böylece kendilerine teşekkür ediyordu, değil mi!

İnci’yi arkadaşlarının hepsi seviyordu. Güzel olmasına güzeldi. Ama güzelliği şöyle dursun, çalışkanlığı ve şarkı söyleyişi de dikkate şayandı. Öyle güzel, öyle nazik bir sesi vardı ki, uzaktan duyunca, adeta bülbül nağmesi diyeceksin. Gül dalına konan bir bülbül misali.

Bu şirin kız, anne babasının İncisi, ama aynı zamanda sınıfın da birincisi…, okulun da incisi. Örneğin okulda her yıl nice nice etkinlikler organize ediliyorsa, hepsinde İnci vardı. Kah şarkı okumada, kah şiir söylemede. Her nerede kim var, kim yok, amma İnci hep vardı, ama İnci hep te birinciydi.

İnci sınıfın gururu oldu. Hem sınıfın, hem okulun.

Öğrencilerin de yüzü güldü. Biraz buruk da olsa, güldü.

Ne de iyi olurdu her sınıf birer İnci dizisini andırsaydı. O zaman tüm okul öğrencilerinin yüzü gülecek, güller açmış bir bahçeyi andıracaktı. O zaman öğretmenlerinin gururu da katmer katmer kabaracaktı.

Ne mutlu böyle öğrencilere! Gelin tüm sınıfları birer İnci dizisine dönüştürelim! Olmaz mı, dediniz?

Yoo, olur! Elbette ki olur! Hem de nasıl olur! Yeter ki arzu olsun, merak olsun. Bu yeterlidir!