← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Berna

2 dk okuma

Berna Eminoğullarının en küçük kızıydı. Kuzenleri, yani teyze, dayı çocukları vardı, yok değil, ama Berna bu büyük ailenin tek kızıydı. Maviş diyorlardı ona, çünkü gözleri mavi mavi, süt maviydi. Bir de nazlı mı nazlıydı. İstediği önünde, istemediği ardındaydı. Anne-babası ona hiçbir şey beğendiremiyorlardı. Yemek yemeğe otursalar, onun dakikalarca sofraya gelmesini bekliyorlardı. Zira dedesi öyle alıştırmıştı büyük aile fertlerini. Yalnız onlar değil, tüm sülale böylesi aile kaidelerine uyuyordu. Bütün aile sofra başına oturmadan yemeğe başlanmıyordu. Ne yapıyor, ne ediyor Berna hep son oturuyordu sofraya. Oturuyor ama şu burun kıvırması da yok muydu? Her zaman tutunacak bir dal buluyordu. Annesi yaka silkmişti kızının bu halinden.

- Hele okula bir başla da, inşallah bu gevezelikten kurtulursun, diyordu.

Yoo, okula da başladı ama huyunu değiştirmedi Berna! Daha da somurtkan oldu. Hatta üstüne üstüne varıldı mı, gevezeliği daha da artıyordu. Mesela yemekteyse, acele kalkıp, sofrayı uluorta bırakıp terk ediyor, gidip odasına kapanıyordu. Sıralanıyorlardı kendisini davet etmeye, ama dediği dedikti Berna’nın. Anne değil mi, yine de devam ediyordu yalvarmaya:

- Bir kere okulu bitirsen, bu gevezeliği inşallah atarsın üstünden, diye tutturuyordu.

Yıllar anlamadan akıp gidiyordu. Berna okula da başladı, şimdi de okulu tamamlamak üzereydi. Bir gün annesi yine kızdı:

- Bak, Bernacığım, arkadaşlarının önünde sana darılmadım, seni utandırmadım, amma sözden anlamazsan, yemin ederim, okula da varıp, tutumunu sınıf arkadaşlarından gayri, öğretmenlerine dahi anlatırım. Bu son olsun!

Annesinin bu ciddi ciddi konuşması Berna’yı etkilemiş olacak ki, bu gece gözüne uyku girmedi. “Annem gerçekten de yapar söylediklerini” diye düşündü. Düşündü ve arkadaşlarının ona karşı tutumu gözü önüne geldi. Ya onlar da arkadaşlıktan vazgeçerlerse? Katiyen…

Berna bu günden sonra tamamen başka bir kız olmaya karar verdi. Annesine sıkı sıkı sarıldı, nefesi kesildi ve böylece bir süre kaldı. Bir sıra annesinin titrediğini hissetti. Korktu: “Fenalık mı geçiriyor, yoksa?” fikri şimşek gibi geçti aklından. Annesinin bu hali onu gerçekten de sarstı: Kararı kati idi artık: “Bu günden itibaren evde başka bir Berna dolaşacaktı!”