← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Anne Kokusu Ne de Hoş

2 dk okuma

Bahçede ağaçlar yapraklarını sessizce yere seriyordu. O yemyeşil otlar sararmış, çiçekler solmuştu. Sanki hepsi sözleşmiş gibi yaşama küsmüşlerdi. Utku da onlara baka baka üzülüyor, başını eğip düşünüyordu: “Neden böyle oluyorlar acap?” diyordu kendi kendine. Cuma günü de doğum günü vardı. Annesi akşam işlerini bitirdikten sonra hemen bir yana çekilip bir şeyler örüyordu. Utku soracak oluyor, amma nedense vazgeçiyordu. Çünkü ev ödevlerini daha tamamlamamıştı. Annesi de vira sıkıştırıyordu. “Başka defalar çalışmalarını bu kadar geciktirmiyordun?” deyip tekrar işine dalıyordu. Çünkü Utku’nun doğum gününe bu el işi hazır olmalıydı. Zaten birkaç gün tatildi ve okul arkadaşı Seda’ya söz vermişti, onlara gidecekti. Tatilde havayı biraz olsun değiştirmek istiyordu. Öte yandan Seda hazırlanıyordu yakın arkadaşını karşılamaya: Kitaptır, defterdir raflara diziyor, sonra da bir yana çekilip, acaba doğru mu koymuş, diye hepsini bir bir süzüyordu. Kimini alıp yeniden yerine koyuyor, kimini sadece eliyle düzlüyordu.

Beklenen gün gelip çatmıştı. Annesi Nesibe yalnız kızına değil gelen herkese birer paket hazırlamıştı. Utku iple çekmişti bu anı. Anmalığını alınca baş aşırı sarılıp yattı. Uyumuştu. Gözlerini açınca kucakladığı paketi bakmaktan kendini alamadı. Öyle güzel, öyle şirindi ki, böylesi bir şal hiç kimsede görmemişti. Şimdi okul arkadaşlarına övünecekti. “Bu şalı annem ördü, özel, doğum günüm için!” diyecekti.

Öte yandan Seda arkadaşı Didem’i hiç arasız düşünüyordu. Yazın tatilde ne güzel eğlenmişlerdi. Dağ kampındaydılar. Hani “Yeşil okul” diyorlardı bu tatile. Gerçekten de “yeşil okul” du. Çünkü dağ yemyeşildi. Havası temiz, yemekleri nefis! Böylesi havada çalışmak da başka, yatıp dinlenmek de bambaşka. Amma nedense evi çok özlüyordu. Daha doğrusu annesini özlüyordu. Cebindeki mendil ona hep annesini anımsatıyordu. “O annemin kokusunu almış, annem kokulu” diyordu. Yatarken dahi onu elinden bırakmıyordu. Ellerinde yumak edip onu kokluyor, kokluyordu. “O annemin kokusunu almış” diyordu.

Tatil sona erip eve dönünce annesine hasretle sarıldı ve kokladı, kokladı… Sonra da “Anne, anne kokusunu bana yılbaşı hediyesi verdiğin şala da örmüşsün. Ne de güzel kokuyorsun. Hiçbir kokuya benzemeyen anne kokusu!...