← Kitaplara girmeyen yazılar

Okuma dili:

2000–2008

Adalet

2 dk okuma

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zamanayken kalbur samandayken, keçi berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken ormanda mekan tutan kahramanlarımızdan Arslan, Çakal, Kurt ve Tilki dost olmuşlar. Her nereye giderlerse gitsinler birbirilerinden hiç mi hiç ayrılmazlarmış. Günün birinde hepberaber ava çıkmışlar. Az gitmişler uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler, son sonu sürmeleri gözlü bir ceylan yakalamışlar. Zavallı kardeşçik bebek gibi ağlamış diş, tırnak acılarından. O kara üzüm gözleri birer çeşme olmuş. Nihayet gözden uzak, balta girmemiş gizli bir yer bulmuşlar. Ceylanı oraya sürüklemişler. Ormanların padişahı Arslan pek gururluymuş. Yelesini şöyle bir silkeleyerek, ok misalibıyıklarını yalıyorve kendisine düşecek aslan payınıdüşünüyormuş. Çalılar arasında sofra biçimindeki alanda yerlerini almişlar, ortaya da elini ayağını çekmeyen, sürmeli gözlerini kırpmayan, o ipek tüyleri al kanlara bulanan Ceylan’ı sermişler. Arslan, av kokusunu genizlerine sindiren Çakal’ı şöyle bir süzmüş ve:

- Hadi, Çakal kardeş taksim et bakalım şu yemeği demiş.

Çakal Ceylan’ı dört bir tarafından şöyle bir süzmüş, sert dişleri, çevik ön ayaklarıyle çarçabuk dörde bölüvermiş. Arslan’a da:

- Buyur, padişahım! demiş ve önüne bir parçayı sürmüş.

Arslanın gözleri pırıl pırılolmuş, hınç dolmuş, pencesini şöyle savurarak Çakal’ın kellesini çalılar arasına yollamış.etrafı süzdükten ve öfkesini biraz yatıştırdıktan sonra Kurt’a hitabetmiş:

- Sıra sende, kardeş, demiş.

Kurt’un dili damağı kurumuş. “Kala kala ortada üç can kaldık” diye düşünmüş. Dört parçanın birini alıp uçe taksim etmiş ve ötedeki üç parçaya daha birer eklemiş.

- Buyursun Padişah hazretleri! demiş.

Bu kez Arslan’ın tepesi daha da çok atmış. Şimdi de öteki pencesini savurarak Kurt’un kellesiyle birlikte tüm gövdesini de Çakal’ın öte tarafına göndermiş.

Sıra Tilki kardeşe gelmiş. Gözlerş fındır fındır, Arslan’ın gözlerini aramış.

- Buyur, sıra senin! demesini beklemiş, Ceylan’ın kuyruk kısmından bir parça koparan Tilki ötekilerin tümünü Arslan’ın önüne sürürek böbürlene böbürlene:

- Buyur Haşmetlüm! demiş, kendisine özğü bir tavırla.

Arslan memnun memnun gülümsemiş.

- Adalet buna denir, demiş ve payının başına geçerek ziyafete oturmuş.