← Güller Açmış, Güller!

Okuma dili:

Dert Küpü

1 dk okuma

Nereden de geldi bu deyim aklıma!

Hayır, bir arkadaşım hatırlattı onu bana. Nasıl mı? Anlatayım:

Tek başına oturuyor başkentin bir yeni semtinde. Aslında tek değil. Kızı var, var ama yanında değil. Bir aşırı memlekette! Ha, dedi mi ne görebiliyor ne de konuşabiliyor. Dönüp dolaşıp derdini içine atıyor. Bilinen bir gerçektir ki, bugün biraz, yarın biraz derken küp doluyor, doluyor da fazla gelince, bir de taşıyor. Bu “küpü” ise içinde taşıyorsun. Taştı mı, bu dert, içinde yara açıyor. Hem de öyle bir yara ki, hiçbir melhem, hiçbir hap para etmiyor, içini kemiriyor.

Nasıl yardım edebilirsin? Ancak teselli etmekle, yaraya melhem sürmekle! Evet, bazen böylesi bir işlem yeterli geliyor. Yeterli, ama yara tazeyken. Zaman geçtikçe dert “nasır” oluyor. Nasır ise öyle bir-iki günde alışmıyor. Tedavisi için sabır gerek. Görüyorsunuz, her şey bir birine bağlı. Nasır ise sabır gerektiriyor. Gördüğünüz gibi, her şey birbirine bağlı ve bileşik oluşuna bağlı. Dert üsteleyince küp dolup taşıyor.

Her şey zaman gerektiriyor, değil mi! Onun için küp taşmadan önce tedbir almak gerekiyor. Püf noktası da budur zaten! Bu sınırı aşırmamaktır.