Bahar Geliyor
Dışarıda hava sıcacık, sıcacıktı. Cem bahçeye çıkıp etrafına şöyle bir bakındı. Güneş gözlerine dokunmuş olacak ki, papatya misali kirpiklerini bir iki kez kırptı. Kar yumuşamış, erimeye yüz tutmuştu. Kardan adam küçülmeye başlamıştı. Patikada bir öte bir beri dolaşırken masmavi gözlerini bir noktaya dikti. Hayretle baktı ve bir süre öylece bakakaldı. Neden sonra zil gibi sesi ortalığı çınlattı:
- Babaanne, bak, bak kar altından ne çıkmış!
Babaannesi acele koşup geldi Cem’in olduğu yere. Merak etmişti. Cem’in yanına gelince, ne görse beğenirsiniz: Bir akçabardak sivri başı ile karı delip dünya yüzüne çıkmıştı. Cem’e gülümseyerek bakıyordu. Babaannesi de gülümsedi ve Cem’i okşayarak konuştu:
- Evladım, bu çiçek baharı müjdeliyor. Yani artık nerdeyse güneşli günler, yani bahar geliyor demek, oğlum!
Cem babaannesinin bu sözlerine gücenir gibi oldu. Dik dik baktı bir babaannesine, bir de kar altından başını gösteren çiçeğe. Babaannesi içeri girince Cem başını kaldırmadan, etrafına bakınmadan alacalı eldivenini usulcacık çıkardı. Çıkardı ve güneşe gülümseyen akçabardağı tezelden çekeleyip kopardı. Bir de sevinçle içeri koştu:
- Babaanne, babaanne, kış bitmeyecek. Duydun mu, kış bitmeyecek. Ben o mıymışık çiçeği koparıp attım.
Babaannesi nedense gülümsedi. Gülümsedi ama Cem’i uyarırcasına konuştu:
- Çiçekler koparılmaz, oğlum. Çiçeği koparsan da, koparmasan da, o sana bir kez “Bahar geliyor!” dedi mi, dönüş yok. Gelecek demek.
Evet, bahar geliyor!
Зададе се пролет
Навън времето е топличко, топличко. Джем излезе в градината и се огледа, ей тъй наоколо. Слънцето светеше ярко, той премигна няколко пъти с дългите си като лайкучки мигли. Снегът омекна и започна да се топи. Снежният човек се смали. Като се разхождаше насам-натам, Джем закова поглед в една точка. Закова се удивен. След малко гласчето му звънна като звънче:
- Бабоо, ела да видиш какво се показва под снега!
Баба му дотича. Беше любопитна да разбере какво става. Застана до Джем и що да види? Сигурно и вие ще се зарадвате. Едно кокиче, с острата си главица е пробило снега и излязло на бял свят. Усмихнато гледа към Джем. И баба му се усмихна, погали момченцето и продума:
- Дете мое, това цвете е предвестник на пролетта. Това значи, че вече идват слънчевите дни. Пролет иде, сине!
Джем като че ли чак се обиди на тези бабини приказки. Сериозно погледна баба си, после се взря в цветето, което си бе показало главичката изпод снега. Щом баба му се прибра, Джем, без да вдига глава и без да се оглежда наоколо, свали леко шарената си ръкавичка. Свали я и бързешком дръпна и откъсна цветето, което се смееше на слънцето. Дотича в къщи радостен:
- Бабо, бабо, зимата няма да свърши! Чу ли, зимата няма да свърши. Аз откъснах това цвете и го хвърлих!
Баба му, незнайно зашо, се усмихна и предупреди внучето си:
- Цветята не се късат, сине. Но дори и да си го направил, това няма никакво значение. Щом цветето се е появило и е рекло: „пролет иде!“, връщане назад няма. Значи наистина пролетта ще дойде!
Spring Is Coming
Outside the weather was warm, so warm. Cem went out into the garden and took a look around him. The sun must have touched his eyes, for he blinked his daisy-like eyelashes once or twice. The snow had softened and was beginning to melt. The snowman had begun to get smaller. As he wandered to and fro along the path, he fixed his deep blue eyes on one spot. He looked in amazement and for a while just stood there staring. Some time later his voice, clear as a bell, rang out all around:
- Grandma, look, look what has come out from under the snow!
His grandmother came running in a hurry to where Cem was. She was curious. And when she came up to Cem, what do you think she saw: a snowdrop had pierced the snow with its pointed head and come out into the world. It was looking at Cem and smiling. His grandmother smiled too, and, stroking Cem, she spoke:
- My child, this flower brings the good news of spring. That is, it means that very soon now the sunny days, that is, spring, is coming, my boy!
Cem seemed to take offence at these words of his grandmother’s. He glared now at his grandmother, now at the flower showing its head from under the snow. When his grandmother went inside, Cem, without raising his head, without looking around him, quietly took off his colourful mitten. He took it off, and quickly tugged at the snowdrop that was smiling at the sun and plucked it. Then he ran inside with joy:
- Grandma, grandma, winter is not going to end. Did you hear, winter is not going to end. I plucked that puny flower and threw it away.
For some reason his grandmother smiled. She smiled, but she spoke as if to caution Cem:
- Flowers are not to be plucked, my boy. Whether you pluck the flower or not, once it has said to you “Spring is coming!”, there is no turning back. It means it will come.
Yes, spring is coming!