Çok Nefis
Ne demekmiş bu “Çok nefis!”
Bütün aile üyeleri yemek düşkünleriydi. Örneğin “Yarın yemeği sen yapacaksın!” dendi mi, düşünmek sana düşüyor.
- Eee, ne yapacaksın?
- Örneğin patates yahnisi olabilir mi? Etli veya etsiz, her ikisi de yahni.
- İşte, başlıyorsun, diyelim. Örgüyü bir yana bırakıyor, patatesleri soyuyor ve doğruyorsun, soğuk su içine bırakıyorsun. Soğanı da soyup aynı kaba koyuyorsun. Düşünmeye başlıyorsun: Hep o örgü aklında: “Acaba Nur’un zevkine hitabedecek mi?”
Böylece düşüne düşüne ateşi kıstın. Kıstın ama yine örgüyü aldın eline. “Bu alaca olmuş, bu güzel…” derken aradan epey bir zaman geçmişti.
Evet, bayağı bir zaman geçmişti. Tencerenin kapağını kaldırınca, ortalığı yanık kokusu sardı. Eee, ne yapabilirdi? Dememişler mi “İki karpuz bir koltukta taşınmaz!” yani bir yemeği pişirmeye başladın mı, başka işle meşgul olmamalısın, onu sevgiyle yoğurmalısın, yemeğe sevgini ilave etmelisin. Hamur işiyse, hamurunu sevgiyle yoğurmalısın. Ozaman yemek “gel, ye beni” diye seni yemeğe kendisi davet edecek. Çünkü pek nefistir!
Много е вкусно
Какво значи това: „Сготвено с обич“?
Цялото семейство имаше слабост към ястията. Например каже ли се „Утре кой ще сготви яденето?“ Да речем: “Ти ще готвиш?“
- Еее, какво ще сготвиш?
- Например: Може ли картофена яхния? С месо или без месо?
- Както ще да е, и двата вида са яхнии.
Ето, започна да речем. Остави плетката, обели картофите, наряза ги и ги сложи във вода. И лука обели и го сложи в същата вода. И започна дa мислиш:
- Все тази плетка ти е в главата: „Как ли става? Дали е по вкуса на Нур?“
Така мислейки приготви яденето и реши да го опиташ, как е на вкус. Сръбна веднъж, още веднъж, но нещо не ти хареса. Още малко сол прибави и намали огъня. Намали и пак се наведе над плетивото: „Тази шарка е добра… тази е подредена.
Така, че доста време се беше забавила. Този път като вдигна похлупака, една миризма се понесе наоколо. Сега вместо хубав мирис на ядене, в стаята витаеше загорелият дъх на яхнията. Еее, какво да стори? Значи две дини не се носят под една мишница. Когато готвиш едно ядене, трябва да се отдадеш на него, с любов да го направиш. Яденето тогава е вкусно. Хубавият аромат разнесе ли се наоколо, то само те кани „ела ме изяж!“ ти казва. Така е всъщност, то само те кани да го изядеш. Защото готвачът е вложил в него и част от любовта си. Т.е. сготвено е с обич.
Very Delicious
What does it mean, this “Very delicious!”
All the members of the family were fond of food. For example, once it is said “Tomorrow you will do the cooking!”, the thinking falls to you.
- Well, what will you make?
- For example, could it be potato stew? With meat or without meat, both are stew.
- There, you are starting, let us say. You put your knitting aside, you peel the potatoes and chop them, you leave them in cold water. You peel the onion too and put it in the same bowl. You begin to think: that knitting is always on your mind: “I wonder, will it be to Nur's taste?”
And so, thinking and thinking, you turned the heat down. You turned it down, but again you took the knitting in your hands. While you were saying “This has come out mottled, this is nice…” quite some time had passed.
Yes, a good deal of time had passed. When she lifted the lid of the pot, a smell of burning filled the place. Well, what could she do? Have they not said “Two watermelons cannot be carried under one arm!” that is, once you have started cooking a dish, you must not busy yourself with other work, you must knead it with love, you must add your love to the food. If it is pastry, you must knead your dough with love. Then the food itself will invite you to the meal, saying “come, eat me”. Because it is so very delicious!