← En Kıymetli Anmalık

Okuma dili:

Öğrenmek Görmekle Daha Mükemmel

2 dk okuma

Mevsim bahardı. Havalar ısınmaya henüz yüz tutmuştu, ama sıcak değildi. Böyle olmasına rağmen Dilan’ın annebabası sahile inmişlerdi Dilan’la birlikte.

Baba daha ilk günden bir rejim uygulamaya karar vermişti ve gecikmedi.

- Sabah saat sekizde geziye hazır olmalısınız! Dedi.

Tatilin ilk günü Dilan uykudan uyanamadı. Neyse, annesi uyandırdı. Çarçabuk hazırlandı ve dış kapıda babasına yetişti.

- Nereye gideceğiz, baba? Diye sabırsızlanıyordu Dilan.

Babası ciddi ciddi cevapladı:

- Denize geldik ya, denize gidiyoruz.

Kız biraz telaşlandı:

- Ama ben mayo, falan almadım ki?

- Mayo zamanı daha gelmedi, ama kıyıya bir “Merhaba!” diyelim, geldiğimizi duyuralım, diyerek baba kızının elinden tutup sahile götürdü.

Kumda yürümek şöyle dursun, koşmak gayet zordu. Dilan bir-iki adımdan sonra koşmaya yeltendi. Yeltendi ama ayakları kuma bata bata gidip durakladı.

- Baba, ben neden yürüyemiyorum?

- Çünkü kum çok ince, ayakların kuma batıyor. Yavaş yavaş yürü, alışacaksın.

Dilan ayaklarına baka baka yürüdü, sonra da adımlarını saya saya giderken midyelerin üzerine bastığının farkında olmadı. Zaten dalgalar midyeleri küme küme, yer yer sermişti. Babası fikrini okumuş gibi izaha girişti:

- Bunlar midyenin kabukları. Midyeler denizin dibindeki taşlar altında yaşıyor. Görüyorsun, bazıları henüz yosunlu.

- Evet, gördüm, ama onları kim boyamış böyle?

Dilan eline aldığı midyelere bakarak konuştu:

- Ne de hoş?! Göze batmayan boyalar. Kimisi koyu kahve, kahve kurusu derken toz rengine kadar açık. Kimisi ise tozpembe! Kim boyamış onları böyle? Hepsi de ne güzel!

- Tabiat baba. Her şeyin ustası Tabiattır, kızım!

- Toplayıp, okul arkadaşlarıma hediye götürebilir miyim? Herhalde çok sevinecekler, değil mi?

Dilan elindeki mendile çeşitli midyeler koydu. Aklınca da “bu, Esin’e, bunlar Murat’a,… bunlar da bana, hatıra! Ayrı bir kutuya koyup, yılını, tarihini yazacağım üstlerine!”dedi.

- Seneler geçince hepsini bir bir hatırlayacaksın, dedi babası. Eliyle karşıdaki dağı göstererek sözünü sürdürdü:

- Yarın da, kısmetse, şu dağa çıkarız. Oradan da çeşitli bitkiler toplayıp bir koleksiyon yaparsın. Aynı zamanda bitkiler konusunda bilgili olursun.

Dilan tatil günlerinin her birini sürprizlerle dolu geçireceğinden duyduğu sevinçle doğayı müşahede etmeye devam edecekti.