← Ateş Kışın Çiçeğidir

Okuma dili:

Havasına Göre

1 dk okuma

Ayakkabınız yolda kazaya uğradı mı, muhakkak herhangi bir çare ararsınız, daha doğrusu herhangi bir ayakkabıcıya başvurmuşsunuz. Eee, her zaman öyledir zaten, ancak lazım olunca aramaya çıkarız. Bu hal küçük Zehra’nın da başına geldi. Zıplaya zıplaya yürüyüp dururken, istemez misiniz ayakkabı ayağından çıkıverdi. Bir de baktı ki ne görsün, tabanı iki adım arkada. Orada ayakkabıcı burada ayakkabıcı, yok mu yok. Önceleri varmış, ama şimdi yok, yer değiştirmiş, sanki müşteriler tükenmiş. Tükenmesine tükenmemiş, eksilmiş demek istiyor, daha doğrusu. Müşteri her zaman aynı olamaz, iş mevsimine bağlı. Yaz günleri insan pabuçtur, takunyadır geçiriyor ayağına, onun için ayakkabılar insanın aklına gelmiyor. Gelmiyor ama işte, güz dediğin ansızın kapıları çalınca, Selime de şaşırdı. Ayağına hemen gözüne ilişen takunyaları geçirdi, bir sokak arkada olan ayakkabıcı Hasan amcaya uğradı. Usta:

- Ne oldu, sağ mısınız, nice zamandır ortalıkta görünmediniz? dedi.

Selime ne yanıt vereceğini unuttu.

- Aha, öyle oldu. Kızı kasabaya yolladık okumaya da, onu dolaşalım dedik. Biliyorsunuz ya hasretlik, şimdiye kadar ayrıldığı yoktu bizden, evden. Hem biraz yiyecek götürelim dedik. Hep kuru yemek olmuyor, buradakine benzemiyor. Babası çarşı, pazar dolaşıp getiriyor, her zaman evde bir şeyler bulunuyor.

- Ee, hazıra alıştırmışsınız çocukları.

- Öyle oldu. Zamanında bunlar gelmedi aklımıza. Ancak Allah hastalık vermesin, her şey çığırına girecek. Alışkanlıklarımızı hep beraber uyarlayacağız. Her şey zamanına göre, havasına göre.